Lijntjesparadijs

ik wist niet wat ik zag: een plek waar men ZIJN met hoofdletters schreef. je kon er tot jezelf komen en groeien als een plant. men gaf elkaar bemoedigende schouderklopjes en troostende woorden. het was een paradijs waar lijntjes met de kosmos waren. “daarom staat alles in verband met elkaar!”, vertelde een bewoner opgewekt.

iedereen ademde zijn longen voluit, er hing een lucht van bloemen. gelukzalig zweefden ze op liefde en voedden zich met licht en groene thee. ik dacht er nog even aan om heel hard “poep!” te roepen en aan de lijntjes te trekken, maar ik vond een mooi plekje in het mos, heerlijk donzige mosjes. ik sloot mijn ogen en sukkelde in slaap.