Japan, eerste indruk
Misschien doe ik het alleen al voor dat gevoel. Als je in het vliegtuig zit, nog niet in de lucht. Je kijkt een laatste keer naar het luchthavengebouw terwijl het vliegtuig de weg naar de startbaan aflegt. En dan een moment van rust voordat het in alle snelheid over de startbaan rijdt totdat het het contact met de grond verliest.Japan Airlines is een goed begin voor drie weken Japan. Bij het eten krijg je minuscule flesjes soja saus en de stewardessen lopen met mooie teepoten vol groene tee door de gang. Ocha? Hai. 11 uur later ben ik in Tokyo, wat je duidelijk aan de hitte merkt zodra je het vliegtuig verlaat. Mijn eerste indruk van de Japanners is dankbaar. Zodra ik ergens sta en verdwaald kijk, komt er iemand, ook al spreekt hij geen Engels, en helpt mij verder. Zo zit ik de zelfde avond in de nachtbus naar Hiroshima. Japan is het land van de service. In de bus staan zelfs sloffen voor iedereen gereed.
In Hiroshima wordt ik opgehaald door Emi, een vriendin die hier een jaar studeert. Vanaf nu heb ik een gids en een tolk, en iemand door wie ik de kans heb een niet alleen toeristische indruk van dit land te krijgen. We gaan meteen twee dagen met de internationale club van de universiteit een excursie maken. Het zijn vooral Japanners. Alles duurt vrij lang, je staat vaak met z'n allen te wachten zonder zichtbare reden. Elke stap moet namelijk worden doorgepraat, maar niemand zegt direct zijn mening. Aan de andere kant wordt er bij alles en niets geapplaudisseerd, voor anderen en voor jezelf. Op mij Europeaan komt het soms wat kinderachtig over. Net zo dat als je iets moois ziet of iets lekkers eet het de hele tijd wordt benadrukt. Mooi, toch. Ja, erg mooi. Wat mooi. Mooi, niet waar. Erg mooi. Niet waar? Mooi.
Maar het í³ ook mooi hier. Bergen, de zee, kleine eilanden. Een heel andere vegetatie. Bamboe bossen, een andere tint groen, rijstvelden... De insecten zijn een paar keer zo groot als in Nederland. De duizendpoot die wij in de kamer vonden was schrikwekkend, de spin wat later niet beter. Bovendien is het zomer, en in de zomer zijn er overal cikades die verschrikkelijk veel lawaai maken. Een geluid dat de hele tijd aanwezig is. Over geluid gesproken, de kikkers, die blijkbaar ook zon 20cm zijn, klinken als een koe.


